Thursday, September 19, 2013

बायको पुन्हा मला...

बायको पुन्हा मला नवी वाटू लागली
माया आईची माझ्या मनी दाटू लागली

हात केसातून फिरता जखम वाहू लागली
गाय वेडी पाडसाला वनी चाटू लागली

बघता तिला सृष्टी सारी गोड भासू लागली
काळजाची जीवघेणी धून फाटू लागली

शांतता एकटेपणाची मला भेटू लागली
बायकोच्या भव्य कुशीत रात रेटू लागली

फडफडलो वादळातुनी आग पेटू लागली
झुळूक वेडी वार्याची अंग लपेटू लागली

पांगनार्या सावल्यांना वेळ काटू लागली
घेतानाच निरोप का दया आटू लागली ?

फेडली बाई रस्त्यात गर्दी पांगू लागली
वस्तीत झुंड हिजड्यांच्या टाळ्या पिटू लागली

बायको पुन्हा मला ....


बायको पुन्हा मला नवी वाटू लागली
माया आईची माझ्या मनी दाटू लागली

हात केसातून फिरता जखम वाहू लागली
गाय वेडी पाडसाला वनी चाटू लागली

बघता तिला सृष्टी सारी गोड भासू लागली
काळजाची जीवघेणी धून फाटू लागली

शांतता एकटेपणाची मला भेटू लागली
बायकोच्या भव्य कुशीत रात रेटू लागली

फडफडलो वादळातुनी आग पेटू लागली
झुळूक वेडी वार्याची अंग लपेटू लागली

पांगनार्या सावल्यांना वेळ काटू लागली
घेतानाच निरोप का दया आटू लागली ?

फेडली बाई रस्त्यात गर्दी पांगू लागली
वस्तीत झुंड हिजड्यांच्या टाळ्या पिटू लागली

Sunday, September 15, 2013

देव माझा

 


आज पावेतो त्याला                         नाही कुणी पाहिला
शेंदुरच फसला                                  दगडाला

वाहिली मूर्तीपुढे                                 झाडावरची जिती फुले
जशी सुकली मुले                              भाकारीविना

तुटता झोपडी                                    तो मुकाही हरला
तरु उराशी धरल                                 देव्हारा

डोळे झाकून पाहती                           समोरची सृष्टी
अधू झाली दृष्टी उजेडातही

घाली बोटात अंगठ्या                       नसे मनगटी जोर
लागे भजनी थोर                               पाप शमविण्या

भिने खोल डोळ्यात                           देवाचीच नशा
होते दुर्दशा                                         जिंदगीची

ईश्वर नाही जागी                               ती आपली भूक
नेमके ठावूक                                      पुजार्याला

जन्माची पुढच्या                                 दावूनी भीती
लुबाडती किती                                     याच जन्मी ?

मशिदी. गुरुद्वारा                                   चर्च नी देवळे
अब्रूचे सोहळे                                       दिवसाढवळ्या

देवांचा देव                                            माणसांनी घडविला
विकास अडविला                                 पुजार्यांनी

असा कसा देव                                      झाला हो सक्त ?
गाडले भक्त                                           देवळात

श्रीमंतीला नाही जात                             चहूकडे हेच दृश
सारे गरीब अस्पृश                                 पैश्यापुढे

भिकार्याहून भिकारी                               मागतो दान
असे कसे ध्यान ?                                  देवाचे माझ्या

या तेहतीस कोटीमधी                             कुणाला भजावे ?
पोटाला पूजावे                                         माणसांनी

तो आहे त्याचा                                       जो धनाला पुजतो
त्यालाच तो पावतो                                  देव माझा

Saturday, September 14, 2013

बाबासाहेबांचा अभंग

पुस्तकांचा लोभी                    खपवी डोके
अज्ञानाची भोके                     बुजविली

लढला अहोरात्र                       न झोपता

अंधार कोपता                       प्रकाशाला

ओलांडूनी शतके                   अचूक जोखणारा

भविष्यात पाहणारा               विश्वदूत

झाला महामानव                 तुमच्या आमच्यातला

देव देवळातला                   ओशाळला

डोळ्यात घेवूनी आग            गात मुक्तीची गाणी

पाजीयले पाणी                  भल्याभल्यांना

"कोड"ग्या बिलाचे               भेदुनि तख्त

महिलांना केले मुक्त             जोखडातुनि

होता पिचलेला                  सारा कामगार

केला हलका भार                कायद्यान्वये

झापडे लावून आम्ही            अडकविला जातीत

कोंबला पुतळ्यात              पुजण्यासाठी

पडण्या पाठीवरी                प्रस्थापितांचा हात

स्वकीयांना घालूनी              लाथ उभे दारात

सजवूनी बुद्धाला                घालती साकडे

कापती कोंबडे                  सणावारी

खुडले ते बोट                  "लढा" म्हणणारे

वेगवेगळे नारे                  प्रत्येकाचेच

मार्ग नुसता सांगणारा         नव्हता मार्गदाता

होता मुक्तिदाता               बाबासाहेब !

Saturday, September 7, 2013

एका ब्राम्हण मुलेने मराठा समाजातील मुलाला पाठविलेले प्रेमपत्र

 एका ब्राम्हण मुलेने मराठा समाजातील मुलाला पाठविलेले प्रेमपत्र
(कुठे तरी माझ्या वाचनात आले )


पहिल्याप्रथम मी हे कबूल करते की मला तु खुप खुप आवडतोस.एखाद्या विद्वानाला साजेसं असं तुझं नाव आहे आणि कर्ण हे नाव एखाद्या दानशुर मराठ्यालाच शोभते.मी तुझे लेख वाचल्यावरच तुझ्या प्रेमात पडले आहे.एखादी लव्हस्टोरी बघताना मला तुच दिसतोस.खरं तर मी पहिल्यांदा घाबरले होते पण म्हंटलं मराठ्यांच्या घरात जायचंय म्हंटल्यावर धाडसी बनले पाहिजे.मी ब्राह्मण आहे पण पवित्र हं(एक दोन अपवाद असतात ब्राह्मण समाजात हं सगळ्याच काही एकसारख्या नसतात),मला मराठा-ब्राह्मण वादाशी काही देणं घेणं नाही.कारण मला माहीत आहे की मराठेच खरे मर्द आहेत मराठ्यांमुळेच हिंदू आणि हिंदूस्थान दोन्ही सुरक्षीत आहेत.मला रात्री झोप येत नाही की दिवसा चैन पडत नाही (हे सगळ्याच ब्राह्मण स्त्रियांचे हाल असते असो..)सारखा सारखा तुच समोर दिसतोस, ह्रुदयामध्ये फ़क्त तुझेच विचार असतात कसा आहेस रे माझ्या लाडक्या ?
              पहिल्यांदा तुझा ब्लॉग वाचला तेंव्हा अस्सा राग आला होता.पण मी सहन केलं कारण तुझ्याच काही लेखात असे नमुद केले आहे की सत्य अमान्य केल्याने असत्य होत नाही सत्यच राहतं.खरं तर तुझ्या ब्लॉग वरील धाकलं पाटील हे नाव मला जास्तच तुझ्या जवळ आणतं कारण पाटील आणी ब्राह्मण स्त्रिया यांचं फ़ार पुर्वीपासून खुप जवळचे संबंध आहेत.खरं तर माझं असं प्रामानिक मत आहे की मराठा - ब्राह्मण वादात आम्हाला अडकू नये कारण आम्ही नेहमी तुमच्यासोबत आहोत.कारण तुमच्याशिवाय आम्ही राहू शकत नाही.आमचे शेळपट पुरुष काय करतात यांच्याशी आम्हाला काही देणं घेणं नाही.
     मला तडफ़दार पुरुष खुप आवडतात, त्यात विद्वत्ता आणि तडफ़ एकत्र आली की पुरुष काय सुंदर दिसतो, अगदी हवाहवासा वाटतो.त्यात परत विद्वत्ता आम्हा ब्राह्मणांमध्ये कमी आणि विक्रुतीच जास्त आणि तडफ़ फ़क्त तोंडातच पण आता ती तडफ़ देखील संभाजी ब्रिगेड उखडून काढील यात शंकाच नाही.आज विद्वत्ता मराठ्यांमध्येच जास्त दिसून येते.बाय द वे तुझा ब्राह्मण आणि बुद्धीमत्ता हा लेख खुप आवडला, तु कसं काय एवढं लिहु शकतोस रे माझ्या सोन्या ? . हो खरय ब्राह्मण हे एकेकाळी विद्वान समजले जात, पण ह्ल्ली असे काही राहिलेले नाही. हल्लीचे ब्राह्मण एकतर कारकुणकी करतात किंवा सत्यनारायणाची पोथी सांगुण कसेबसे पोट जाळतात.आमच्या ब्राह्मण समाजात तोंडात फ़ार बळ स्वत:ला फ़ार हुशार समजतात,स्वत:ला विद्वान ,शुरवीर काय काय म्हणवतात , सारखा सारखा धोशा लावतात.पण इतिहास बघता ब्राह्मण समाजात एकही शुर जन्मला नाही.एकही विद्वान जन्मला नाही, तोंडावरची माशी नाही उटेना आणि म्हणे लोकमान्य काय आणि स्वातंत्र्यवीर काय, आणि कथा कविता तर इंग्राजांच्या चोरून आणायच्या हे असले आमचे लेखक, सगळी लेखनीची करामत. आमच्या समाजात शिवाजी राजे , संभाजी राजे यांच्या तोडीचा एकही राजा झाला नाही नुसतीच चाकरी.खरं तर हजारो पिढ्यांपासून शिक्षण घेत असलेल्या ब्राह्मण समाजाला  तिसर्या पिढीपासून शिक्षण घॆणार्या मराठ्यांनी पायदळी तुडवले यावरून ब्राह्मणांनी लायकी समजुन येते.कुठे तुम्ही मराठे "मोडेन पण वाकणार नाही " आणि कुठे ब्राह्मण "चमडी जाय पर दमडी ना जाय" .मराठे कसे प्रत्येक क्षेत्रात पुढे.मला मराठ्यांचा कणखरपणा ,रांगडेपणा,ताठरपणा खुप आवडतो ,त्यामुळे मला मराठा समाजाचे फ़ारच आकर्षण आहे, परत तु तुझ्या प्रोफ़ाईल ला लावलेला तुझा फ़ोटॊ माझ्या घरी आणि पर्स मध्ये जपुन ठेवला आहे.मी तो फ़ोटो सारखा सारखा छातीशी कवटाळुन ठेवते.तु त्या फ़ोटॊत खुपच हॅंडसम दिसतोस.कधी रे आपली भेट होईल ? कधी तु माझ्याशी गुलु गुलु गप्पा मारशील रे आणि कधी तु मला घट्ट कवटाळशील ? कधी मला त्या स्वर्गात घेऊन जाशील ?(इश्श ! बोलताना अंगावर शहारे मारलेत) परवा मी कोल्हापुरला आले होते, भेटायला वेळच नाही मिळाला मग रात्री मित्रांसोबत अप्सरा थिएटर मध्ये एक फ़िल्म बघितली आणि परत फ़िरले.
           मी २७ वर्षाची आहे.(तुझे वय कितीही असो आम्हाला चालते..) अजुन लग्न केलेले नाही, का माहीत आहे ? मी आहे अशी विद्वान आणि दिसायला देखणी त्यात देवाने (हो देवच ब्राह्मण मुलांना जन्म देतात वडील नाही...) मला जन्माला घातले ब्राह्मण जातीत आणि आमच्यात पण बरेच भे्द तो कोकणस्त, तो देशस्त असे बरेच प्रकार आहे आणि मुख्य म्हणजे ब्राह्मण समाजाला धनसंचयाचे फ़ार वेड त्यामुळे मुलींना बिनलग्नाची ठेवून होता होईल तेवढा धनसंचय करायचा.ब्राह्मण समाज आजही मुली-महिलांना बाजारातील वस्तू म्हणुन पाहतो त्यामुळे ब्राह्मण मुलींची लग्ने ३० ते ३५ वयानंतरच होतात हे समाजात अनुभवले असशीलच(पण मला धीर धरवर नाहीये कधी एकदाची तुझी होतेय असं वाटतय).आमच्या वडिलांकडचे पुर्वज औंरंगजेब महाराष्ट्रात आला तेंव्हा त्यांच्याकडे चाकरी करायचे आणि आईकडचे लोक जमीनदाराच्या घराची चौकीदारी करायचे.आईच्या म्हणण्याप्रमाणे आईंची घरची परिस्थीती हालाक्याची होती त्यामुळे आजोबांनी (आईच्या वडीलांनी) आईला (मुलीला गरोदर केली असे काहीसे..) खोटेनाटे आरोप करून वडीलांच्या गळ्यात बांधली.
        ब्राह्मण लोकं खुप विचित्र असतात त्यांना कोणी पुढे गेलेलं अजिबात बघवत नाही,कोणत्या न कोणत्या प्रकारे बहुजन महापुरुषांचा अपमान करायचा हे त्यांचे एककलमी कार्यक्रम आहेत आणि ब्राह्मण स्वप्नाळु असतात बरं का व जातीयवादात तर ब्राह्मण पुर्वीपासून नेहमीच पुढे आहे , लपुन वार करणे हे ब्राह्मणांकडूनच शिकावे.ह्याउलट मराठा लोकं अतिशय मोकळ्या मनाचे असतात आणि तडफ़दार असतात. हुशार असतात उंच दिमाखदार, बाणेदार रूंद छातीचे असतात नाहीतर आमचे ब्राह्मण पुरुष बिनडोक, शेळपट, नपुंसक(म्हणुनच आम्ही आईचे असतो वडीलांचे नाही.) किरकोळ काटक्या नुसत्या.ब्राह्मण पुरुष विक्रुत,बेईमान ,विश्वासघातकी, कापती,लबाड असतात यावर जागतीक मानववंश शास्त्रज्ञांचे एकमत झाले आहे.तसेच ब्राह्मण पुरुष वीर,आक्रमक आणि वीर्यवान नसतात हेही मान्य झाले आहे (संदर्भ : ’शिवरायांच्या बदनामीची केंद्रे’)
आजचे ब्राह्मण तर दारू आणि मटन दणकुण खातात.मी तर असं एकले आहे की कोकणात ब्राह्मणांमुळेच मटन व दारू महाग झाले आहे.मला ब्राह्मण पुरुषाशी लग्नच करायचे नव्हते.ब्राह्मण पुरुष स्वत:च्या बायका-मुलांचे रक्षण देखील करू शकत नाही.कंजुषी तर त्यांच्या नसानसांत भिनलेली असते.आम्हा मुला - बायकांची हौस करण्याची या नालायकांची ऐपतच नाही तुम्हा मराठ्यांकडे कशी पिढीजात श्रीमंती असते.तुमचे पुरुष कसे ताठ मानेने जगतात(आम्हाला ताठ शब्द फ़ार आवडतो आमच्या पुरुषांना मात्र त्याचे वावडे आहे).माझ्या मम्मी ने तर मला असे सांगितले होते की ब्राह्मणांचा बहुतांशी वंश मराठेच चालवितात.मराठे कसे प्रत्येक पावलाचा विचार करतात, आपली प्रतिमा जपण्यासाठी प्राण पणाला लावतात,किंबहुना मराठा जातीत खोटेपण आणि विक्रुतीला थारा नाही.
मला तुझ्या लिखाणातून तु तसाच असावास असे वाटते,नव्हे नव्हे मला माहित आहे , तु  तसाच आहेस.प्रियतमा मला लवकर आपले कर , ही २७ वर्षाची कुमारिका तुझी वाट बघते आहे.तुझ्या वाटेकडे डोळे लावून बसले आहे.मला तुझ्यासोबत स्वर्गिय सुख अनुभवायचे आहे मग येशील ना रे ? आय लव्ह यु ! इश्श ! 
आता तुला प्रश्न पडला असेल की मी कशी दिसते ? कशी दिसते ? माझा वर्ण गोरा आहे (इंग्रजांसारखा),उंची पाच फ़ुट सव्वाचार इंच आहे,सडपातळ बांधा आहे ,परवा मराठा पुढार्याच्या घरी पुजा होती तर चार दिवस दणकुण खाऊन सडपातळ बांधा थोडा अ-सडपातळ अथवा स्थुल झाला आहे पण मी सध्या चालण्याचा  व्यायाम करीत आहे फ़क्त तुझ्यासाठी. नाकी डोळी निटस आहे.तु परवा आलेला "अय्या" सीनेमा पाहिला आहेस का ? मला वाटते मी नव्वारी साडीत अगदी राणी सारखीच दिसते.मला स्वयंपाक खुप छान करता येतो (ब्राह्मण असुन सुद्धा..) मटन आणि चिकन तर मस्तच, बोटे चाटत राहशील तू ! माझ्या भाकरी पोळ्यापेक्षा पातळ असतात.मी एक चांगली मुलगी आहे आणि वयाच्या २७ च्या वर्षी सुद्धा  पवित्र आहे (ब्राह्मण असुन सुद्धा..) ,मला मराठी कथा ,कादंबर्या खुप आवडतात.
  असो,  जर का ब्राह्मण हत्या झाल्या तर माझ्या बहिनींची काळजी घॆशील ना रे ? त्यांना माझ्यासारखं सुख देशील ना रे ? कारण त्या त्या सुखाला पारख्या होतील.खरच एक दिवस ब्राह्मण नाश होईल असे वाटत आहे.तेंव्हा मी झुरते आहे तुझ्यासाठी , तुझ्या रांगड्या रुंद छातीवर डोके विसावण्यासाठी आणि ते सुख भोगण्यासाठी (इश्श ! काहीही विचार येतात मनात). 
मम्मीला वाचनाची आवड..  माझ्या मम्मीच्या म्हणण्यानुसार.मम्मीने आजपर्यंत आमच्या समाजातील दहा-बारा पुरुष अनुभवून पाहिले आहेत.सुख म्हणून काही मिळाले नाही, मेले काही करतच नाहीत, सगळं मराठयांनाच करावं लागतं."शिवरायांच्या बदनामीची केंद्रे" हे पुस्तक प्रकाशित झाल्यापासून तर खेडेकर साहेब ब्राह्मण स्त्रियांच्या गळ्यातील ताईद (तावीज) झाले आहेत. त्यामुळे तावीज  पुढे मंगळसुत्रपण तोकडे पडले आहे.माझ्या मम्मीला तर उठता - बसता , झोपताना ,आंघोळ करताना देखील ......(इश्श ! हे सांगताना माझे गाल कसे लाल लाल झाले आहेत ).
खुप काही लिहावसं वाटत आहे पण आता पुर्णविराम देते, भेटल्यावर बोलुच.तेंव्हा माझ्या सोन्या,माझ्या लाडक्या राजा,लवकर ये रेल्वे ने, बस ने अथवा कालिदासाचा मेघ बनून ये.मी आता स्वत:ला कंट्रोल नाही करू शकत.होता होईल तेवढे लवकर ये ! पत्राचे उत्तर वगैरे द्यायच्या भानगडीत न पडता निघुन ये लवकर आणि माझ्यावर मन भरुन लव कर (अय्या काय योगायोग आहे हा.) माझ्या राजा ! आय लव्ह यु , लव्ह यु ,लव्ह यु स्स्स्स्सो मच उउउउउम्म्म्म्ह्ह्ह्हा, इश्श ! कागद भिजला सॉरी हं.
आय लव्ह यु स्स्स्स्स्सो मच..
टाटा बाय बाय ,काळजी घे !

Friday, September 6, 2013

जंगले सारी खुडुनि

जंगले सारी खुडुनि पहा रोवली कुंडीत
पाखरे हिंडती नभी श्‍वास आपुला धुंडीत

लोपली हिरवी झगमग दिव्यांचा अंध प्रकाश
परतले उजेडात देव होते गाठलले खिंडीत

घेऊन हाती आरसे परंतु झाकती चेहरे
राहुनि नामानिराळे ते माणसांच्या झुंडीत

पायाला बांधून चक्रे पळतात सैरावैरा
पाठलाग मरणाचा पण धुंद आपुल्या दिंडीत

असतेच प्रेम असेही शरीराच्या पल्याडले
मीळते उब मायेची गच्च मीठीतील थंडीत

कढीच्या शिळेपणाला दिली खमंग फोडणी
ऊत-मात झाला सुरू दहिकाल्याच्या हंडीत

देऊनी ठाम नकार सार्या नावडत्या गोष्टींना
झाले सुरू युध्द पुन्हा हिशेब जुनाच मांडीत